Sterker nog: Ik zou zelf ook geneigd zijn om het zo te beschrijven. Terwijl nergens wordt gezegd of wordt geïmpliceerd dat het beter is om er eentje te dragen, de boodschap is meer dat het je nergens in beperkt en je nog steeds dokter kunt worden of vechtsporten mag doen. Da’s eigenlijk vreemd, dat niet afkeuren blijkbaar al meteen als ‘pro’ voelt.

Het viel me des te meer op omdat ik vorige week nog gereageerd had op een blogpost van pvda-er Marcel Duyvestijn, op allochtonenweblog. Hij vroeg zich af waarom de feministen niet meer ageerden tegen de hoofddoek. Mijn antwoord was vrij uitgebreid, dus werd er een aparte post van gemaakt waarbij Ewoud het samenvatte onder de titel “Het zijn vooral witte mannen die zich druk maken om de hoofddoek”.

Op twitter heb ik nog wel een enkele opmerking gemaakt tegen hem (@liefdevollid), ook al omdat hij Ayaan Hirsi Ali blijkbaar een rooie vrouw vindt, maar een echte discussie is daar niet van gekomen. Ik blijf me dus verbaasd afvragen waarom mensen zich zo druk maken om een hoofddoek. Alsof al die gehoofddoekde dames een slechtere invloed hebben op onze samenleving dan de groep agressieve jongens die, zoals de toepasselijke Nederlandse uitdrukking luidt, ‘van god los’ zijn.

Je bent duidelijk niet rechts. Rechtse opvattingen staan je waarschijnlijk zelfs flink tegen. Toch gaan economisch links en cultureel rechts of conservatisme soms prima samen. Zelfs jij kan op een van de verschillende blokken een duidelijk rechtse uitslag hebben.

Jouw deelscores zijn:

ECONOMIE:
20 van maximaal 40 punten.
Wat betreft de centen en de overheid ben je niet uitgesproken links of rechts. Je wilt dat de overheid iets te zeggen heeft over de verdeling van welvaart, maar dat moet niet te ver gaan. Je voelt je aardig thuis in ons Poldermodel!

CONSERVATISME:
0 van maximaal 40 punten.
Je bent progressief; de wereld kan volgens jou zoveel beter, vooruitgang drijft jou. Je hebt niet alleen niets met traditionele opvattingen en gebruiken, ze staan je zelfs tegen en er mag vergaand gestreden worden om ze uit te bannen en dat maakt je lekker links.

IDENTITEIT:
0 van maximaal 40 punten.
Je accepteert niet alleen dat we als klein Nederland in een geglobaliseerde wereld leven, je viert het zelfs! Culturele diversiteit is altijd positief. ‘Mens zijn’ komt bij jou voor ‘Nederlander zijn’. Je bent een linkse globalist en Nederland is voor jou meer dan molens en tulpen!

LIFESTYLE:
25 van maximaal 40 punten.
Een beetje comfortabel leven vind je belangrijk, maar je sluit je ogen niet helemaal voor immateriële zaken zoals kunst en het milieu. Het geld daarvoor moet echter wél eerst verdiend worden. Je combineert vanuit het midden links met rechts; Je bent groen en welvarend en geniet met mate!

Is het ergens niet enorm ironisch dat de eerste kleurlingen in Amerika werden gezien als contractarbeiders (indentured servants) die na een aantal jaren hun vrijheid herkregen en dat een van deze zwarte kolonisten in een rechtzaak voor elkaar kreeg dat zijn zwarte arbeider de eerste offiële slaaf van Amerika werd?

Ik wist niet dat wij in Nederland de eerste zwarte dominee hadden begin achttiende eeuw. Ik was ook verrast te lezen dat we al in 1903 een zwarte minister hadden. Tegelijkertijd weet ik uit mijn jeugdjaren dat Surinamers erg gediscrimineerd werden in Nederland.

Daarom kocht ik het boek ‘de eerste neger’ van Rudie Kagie. Daarin beschrijft hij de ervaringen van deze bevolkingsgroep in Nederland, van eeuwen gezien worden als bezienswaardigheid en exotisch tot de discriminatie eind vorige eeuw en stipt nog net aan dat de discriminatie zich nu heeft verplaatst naar bevolkingsgroepen die zich nog weer later in grote getalen in Nederland hebben gevestigd.

Hij bespreekt vooral de levens van een aantal bekendere figuren, maar blijft wat mij betreft erg oppervlakkig en springt nogal van de hak op de tak. Het is grappig en confronterend om te lezen over hoe alle Surinamers hier muzikant of bokser werden omdat het stereotype voorschreef dat ze daar goed in waren. Hoe zwarter hoe beter; lichtgekleurde Surinamers hadden het zwaarder in hun muzikale en/of sportieve loopbaan. Maar je gaat je niet echt inleven, het boek boeit niet echt.

Ik vind het een interessant onderwerp en dus interessant om te lezen. Als een opeenvolging van anecdotes en verhalen is het een aardig boek en het geeft wel een duidelijker beeld dan ik daarvoor had. De stijl is vlot en makkelijk leesbaar. Maar analyse en conclusies zijn nauwelijks aanwezig en het blijft een afstandelijk verhaal.