Sterker nog: Ik zou zelf ook geneigd zijn om het zo te beschrijven. Terwijl nergens wordt gezegd of wordt geïmpliceerd dat het beter is om er eentje te dragen, de boodschap is meer dat het je nergens in beperkt en je nog steeds dokter kunt worden of vechtsporten mag doen. Da’s eigenlijk vreemd, dat niet afkeuren blijkbaar al meteen als ‘pro’ voelt.

Het viel me des te meer op omdat ik vorige week nog gereageerd had op een blogpost van pvda-er Marcel Duyvestijn, op allochtonenweblog. Hij vroeg zich af waarom de feministen niet meer ageerden tegen de hoofddoek. Mijn antwoord was vrij uitgebreid, dus werd er een aparte post van gemaakt waarbij Ewoud het samenvatte onder de titel “Het zijn vooral witte mannen die zich druk maken om de hoofddoek”.

Op twitter heb ik nog wel een enkele opmerking gemaakt tegen hem (@liefdevollid), ook al omdat hij Ayaan Hirsi Ali blijkbaar een rooie vrouw vindt, maar een echte discussie is daar niet van gekomen. Ik blijf me dus verbaasd afvragen waarom mensen zich zo druk maken om een hoofddoek. Alsof al die gehoofddoekde dames een slechtere invloed hebben op onze samenleving dan de groep agressieve jongens die, zoals de toepasselijke Nederlandse uitdrukking luidt, ‘van god los’ zijn.

Dit jaar lukte het me niet om echt de stad in te gaan en dingen uit te zoeken, maar gelukkig zijn er genoeg mogelijkheden online. Bart Smit heeft dus een groot deel afgeleverd en over het algemeen zeer tot onze tevredenheid. Mooi op tijd, nette doos, ruime hoeveelheden inpakpapier er gratis bij. Maar soms zijn dingen in het echt toch anders dan je ze besteld.

Onze middelste zoon van 8 is een creatief dromertje die zijn mannetje wel staat in het fantasie-geweld van zijn broertjes maar die ook rustig urenlang kan tekenen of knutselen aan iets dat hij mooi vindt. Omdat hij ook heel visueel is ingesteld leek een cameraatje waarmee hij fotootjes en videootjes op zijn computer kon zetten en kon bewerken een leuk cadeau. Dit videojournaal leek hem dus op het lijf geschreven.

Maar bij ontvangst bleek dat de doos helemaal roze was met bloemetjes en meisjes erop, alles was voorzien van een groot logo ‘girltech’ en ook de software richt zich helemaal op meisjes. Ik vind dat dat duidelijker moet worden aangegeven op de site. Maar daarnaast vind ik het eigenlijk ook heel raar dat ze dat soort dingen zo onnodig in een door geslacht bepaald hoekje stoppen. Dat doen ze toch al snel vind ik: kookfornuisjes zijn alleen bestemd voor meisjes en datzelfde meisje moet niet te gek zijn op Spiderman – hoewel het voor meisjes makkelijker is om met jongensspeelgoed te spelen dan andersom.

Maar waarom maken ze niet meer dingen sekse-neutraal? Noemen ze dit ‘video tech’ en doen ze er wat variatie in decoratie bij, dat moet toch niet heel moeilijk zijn? Gelukkig zijn mijn oudste twee jongetjes niet bang om met ‘meisjes speelgoed’ te spelen – mijn jongste zoontje had het nooit meer aan durven raken uit angst gepest te worden.

Vanmorgen hadden we er op gerekend dat we uit konden slapen omdat de jongens zouden spelen met hun nieuwe speelgoed. De oudste had een robot gekregen waar hij heel erg blij mee was, de middelste had een online computerspel gekregen waar ze gisteren met zijn tweetjes nog heel lang mee hebben gespeeld. Tot onze verbazing konden we wel uitslapen, maar ontdekten we bij het opstaan dat ze de hele ochtend bezig waren geweest met het videojournaal, gezellig met zijn tweetjes fotootjes bewerkt en videootjes gemaakt (van o.a. de nieuwe robot). Wat nou, meisjesspeelgoed!

Verder zegt hij in dat interview als één van de kritiekpunten op Vogelaar: “Ze heeft een clubje van eigenlijk allemaal vrouwen om zich heen verzameld”. Blijkbaar is dat een slecht iets. We hoeven niet eens te weten *wat* voor vrouwen, of ze competent zijn, politiek vaardig, links, rechts, vakgenoten – alleen vrouwen om haar heen is blijkbaar tekenend genoeg voor wat er mis is met Vogelaar. Had ze nu maar allemaal mannen om zich heen verzameld, dan was het veel beter met haar afgelopen.

Ik had al eerder geschreven dat ik een aantal van haar zg. blunders eigenlijk wel als terechte opmerkingen zag. Ik weet ook nog dat ze op haar eerste prinsjesdag een jurk aan had die door een Marokkaanse Nederlandse was ontworpen en dat ze daar een hele ladig van kritiek over kreeg, terwijl mij dat juist een positieve actie leek van een Minister van Integratie. In de “Vogelaarwijken” heb ik me niet zo verdiept, dus daar kan ik geen gefundamenteerde mening over geven. Dat Bos daar geen geld voor had gereserveerd vond ik slordig, dat de woningcorporaties mee moesten betalen leek me niet zo vreemd en dat investeren in achterstandswijken (op de lange duur!) nuttig is lijkt me een gegeven. Dat krijg je niet voor elkaar zonder op een paar tenen te trappen, dus dat daar fikse discussie over is kan ik me voorstellen. Tegelijkertijd is mijn indruk dat ze het soms erg klungelig aanpakte, ondanks de goede bedoelingen – en over haar communicatiecapaciteiten was ik al niet zo te spreken.

Maar met die indruk heb ik wel uit af-en-toe een artikel uit de pers of uit blogs. Maar daar zitten een paar erg populistische media bij, de heerlijk de onderbuikgevoelens van de gemiddelde Nederlander propageren en alles afkraken wat daar tegenin gaat. Het is toch eigenlijk te zot voor woorden dat daar een deel van de openbare mening door wordt gestuurd? Straks bepaalt de Telegraaf welke bestuursleden als competent moeten worden beoordeeld. Eigenlijk zou ik me vaker in de vaderlandse politiek moeten verdiepen, om daar in ieder geval voor mezelf een weerwoord in te geven. So many things to do, so little time…

Wat me echter nog het meeste tegen de borst stuit in dit hele verhaal is de rol van Wouter Bos en de PVDA-top. Die hebben blijkbaar achter Vogelaars rug om al helemaal beslist wat er moest gebeuren, inclusief het benaderen van een opvolger – om haar vervolgens in een achterkamertje te vertellen dat ze geen vertrouwen meer in haar hebben. “Ze heeft geen gezag meer” klinkt me als een kul-reden in de oren eerlijk gezegd, maar zelfs als dat zo was dan had er een geleidelijk proces moeten plaatsvinden. Als je verantwoordelijk bent voor iemand die niet naar verwachtingen presteert hoor je een serie van gesprekken te hebben waarin je vertelt wat er aan schort en waarin je afspreekt wat er aan kan worden gedaan en hoe dat beoordeelt wordt. Dit voelt (zeker in combinatie met Bos’ plotselinge hardere woorden over vreemdelingenintegratie) als een knieval voor kiezerspopulisme ten koste van de eigen integriteit. Konkelen en draaien om stemmen te winnen en je eigengekozen makkers een mes in de rug steken. Bah.

Ik heb één keer geaarzeld of ik pvda zou stemmen, omdat ik dacht dat dat zou kunnen voorkomen dat het CDA met Balkenende de grootste partij zou worden. Ben blij dat ik dat niet heb gedaan toen en ik denk niet dat ik in de nabije toekomst nog eens in de verleiding zal worden gebracht.

• Hoe warm we van bullshit worden weet ik niet, maar in Nederland kunnen we met chickenshit tegenwoordig blijkbaar al 90.000 huishoudens verwarmen. Ik hou er altijd wel van als iets praktisch gebruikt kan worden in plaats van weggegooid.
• Speciaal voor mensen die geen griepprik willen: goed je handen wassen blijkt beter te werken. Ook aanbevelenswaardig voor ouders met jonge kinderen kan ik uit ervaring zeggen; op het overdrevene af je handen wassen scheelt een boel verkoudheden. Daarnaast zijn wij persoonlijk bezig de kinderen (en onszelf) aan te wennen in de elleboogholte te hoesten en niezen, om verspreiding van virussen en bacteria in te dammen.
• Wat is de overeenkomst tussen Jezus en een haai? En nee, haaien kunnen niet van twee kleine visjes een hele menigte voeden. Ik had ook naar het verband tussen Jezus en Dinosaurussen kunnen vragen, maar Jurassic Park is zooooo 20e eeuw
• Hoe goed je bent in wiskunde hangt niet zozeer af van je geslacht als we van de waardering voor wiskunde in je eigen directe omgeving. In het kader van de doelstelling om van Nederland een kenniseconomie te maken stel ik voor de waardering voor exacte vakken en de beoefenaars daarvan drastisch te verhogen. Misschien is een Sire campaigne voor nerd-promotie een goed idee, liefst voordat mijn zoons de puberteit bereiken. Hoewel dat misschien ook een kwestie is van waardering voor populariteit (wie Paul Grahams befaamde stuk ‘why are nerds not popular‘ nog niet heeft gelezen moet dat zeker eens doen), waarmee het kringetje weer rond is.

Persoonlijke drukte bestond uit een hoop zakelijke en administratieve rompslomp, het opknappen voor de verkoop van een vakantiehuisje, schoolgesprekken over diverse kinderen, etentjes, feestjes, een middelste zoon die zijn B diploma heeft gehaald en een lang weekend naar Disneyland. Dat laatste hebben we nu met de kinderen gedaan, ze vonden het geweldig en ik hoef nooit meer tenzij het doordeweeks buiten de vakantieperiode is. Aangezien mijn schildklier de afgelopen maanden ook een stuk achteruitgegaan is (en daar word je onder andere heel slap, moe en futloos van) was het zwaar werk om al die ballen in de lucht te houden. Ik hoop eind deze maand weer een beetje ‘ingeregeld’ te zijn met de schildklier waardoor ik ook weer wat meer kan sporten. Dat kost wel tijd maar vreemd genoeg krijg je er ook meer energie van en ik heb nog een heleboel leuke dingen die ik dan wil doen.

Een van de dingen op mijn lijstje is weer eens wat vaker naar het theater. Dat was ik al van plan, maar vorige week hebben vrienden ons meegenomen naar de laatste try-out van ‘DesiLucy’ en daar hebben we zo van genoten dat het voornemen naar de top van mijn lange to-do lijst is geschoven.