Comments on: Gaza – inleiding over mijn eigen invalshoek

By: marbel

marbel — Tue, 20 Jan 2009 21:03:15 +0000

Ik denk dat Israel de laatste jaren steeds fouter is gaan zitten; ik had al gezegd wat mijn uitgangspunt was. Deze postjes zijn een inleiding om daar te komen. Maar ontkennen dat er andere mogelijke invalshoeken zijn leidt alleen maar tot meer polarisatie. Dan krijg je een discussie over of de IDF moedwillig kinderen doodschiet, of het één rotte appel is of dat het een partisane interpretatie is van ongelukken die echt gebeuren. Dan krijg je het gewijs 'maar de andere partij deed het ook' 'ja maar hij begon' 'niettes, hij doet net of X er niet toe doet'. Het boek dat op mij de meeste indruk maakte was denk ik Palestine van Joe Sacco.

By: Alper

Alper — Mon, 19 Jan 2009 23:30:53 +0000

Die site die je linkt biedt veel wollig proza dat Israëls daden vergoeilijkt, ja dat klopt. Maar ik kan er zo snel weinig dingen vinden over internationaal recht. De kwestie van de nederzettingen wordt vluchtig behandeld, en ik kan niks vinden over bijvoorbeeld martelingen, de bizarre sancties tegen de bevolking van de bezette gebieden of over het moedwillig doodschieten van kinderen door IDF.

Ik kan aanraden “Israel-Palestine on Record: How the New York Times Misreports Conflict in the Middle East” en “Van de Vijand en de Muzikant” en ik ben nu “De Welwillenden” aan het lezen (ik denk ook een aanrader).

By: marbel

marbel — Mon, 19 Jan 2009 15:35:16 +0000

Ik kom er op terug allemaal, echt, als ik meer naar het heden kom in mijn postjes.

Maar je op het internationale recht beroepen is te simpel omdat ook dat door de verschillende belanghebbers verschillend wordt geïnterpreteerd. Chomsky zit duidelijk in paradigma 3 en interpreteert feiten ook op die manier.

Deze site bijvoorbeeld interpreteert dingen vanuit paradigma 1 en vindt daarvoor net zoveel rechtvaardiging – in hun ogen.

By: Alper

Alper — Mon, 19 Jan 2009 12:09:53 +0000

Ad 1: De holocaust is wel de rechtvaardiging voor het behouden van Israel. Elke keer als Duitsland enige kritiek heeft op Israels handelen wordt er wel een kampoverlever opgetrommeld om de Duitsers te herinneren aan hun schuld. Idem in Nederland en de Verenigde Staten etc. Dit ondermijnt de handhaving van het internationale recht.

Ad 2: Er zijn Palestijnse groeperingen bereid om Israels bestaan te erkennen. Dat dat dan niet gevierd wordt als een grote doorbraak in het conflict, ligt aan de eenzijdige berichtgeving in de media.

En wat ik duidelijk wil maken is dat je de subjectivistische aanpak uit de weg kunt gaan als je je laat leiden door het internationale recht en erop staat dat alle partijen (niet alleen de Palestijnen) zich daaraan houden.

By: marbel

marbel — Mon, 19 Jan 2009 07:54:14 +0000

Ad paradigma 1: Zoals je in mijn hieropvolgende post kunt lezen is het niet een kwestie van een willekeurig stuk land dat na de tweede wereld-oorlog aan de Joden werd gegeven. Het is dus niet zo dat de holocaust de rechtvaardiging is voor het verkrijgen van Israel, maar dat de holocaust de Joodse achterdocht en het Joodse wantrouwen naar de buitenwereld rechtvaardigt.

Pardigma 2: De Palestijnen hebben Israels recht om te bestaan niet erkend. Daar zijn redenen voor en allerlei Palestijnse groepen (inclusief Hamas) hebben aangegeven dat ze een Israel binnen de 1967 grenzen kunnen accepteren, maar een duidelijke acceptatie is er nog niet. Idem aan Israelische zijde trouwens. Ik zit net als jij in paradigma 3 en bekijk de feiten dus vanuit die positie. Maar dat betekent niet dat ik ontken dat er grondslagen zijn voor waarom mensen in een ander paradigma moeten zitten.

Dit stuk was vooral bedoeld om duidelijk te maken waarvandaan IK de geschiedenis interpreteer en hoe ik daar gekomen ben. Ik vind natuurlijk ook dat ik gelijk heb met mijn paradigma, maar besef dat ik met een gekleurde bril kijk. Mensen die mijn stukken lezen moeten zich daar denk ik ook van bewust zijn.

By: Alper

Alper — Sun, 18 Jan 2009 23:31:08 +0000

Paradigma 1 is natuurlijk onrechtvaardig. Iedereen heeft het erover dat je aantallen doden niet tegen elkaar in de weegschaal kunt leggen (Israel’s handjevol tegen Gaza’s duizend), dan kan je op dezelfde manier niet de dood van 6 miljoen joden gebruiken om de hele internationale gemeenschap de mond te snoeren en jezelf te legitimeren. Het was verschrikkelijk, maar het is voorbij en niet eens zo relevant.

Paradigma 2 klopt ook niet heel erg. Aangezien aan de ene kant de Palestijnen het compromis hebben geslagen om zich te houden aan de grenzen van 1967 wat op zich een redelijk klein stuk grond is. Israel aan de andere kant maakt de mensen in de bezette gebieden hetl even onmogelijk en houdt zich zowel niet aan die landsgrenzen als niet aan de internationale wet door daar nederzettingen te vestigen.

Paradigma 3 komt dan nog wel het dichtste bij de waarheid met dien verstande dat je in dit conflict een redelijk standpunt in kunt nemen als je je houdt aan het internationale recht (zeg maar de lijn Chomsky). Dat je dan heel dicht bij een “pro-Palestijns” standpunt uitkomt, is tekenend voor hoe de verhoudingen echt zijn, en we hebben eerder al gezien wat er gebeurt als je het internationale recht aan je laars lapt.

En de berichtgeving klopt inderdaad van geen kant. Ik zou geen cent geven voor de verslagen van alle Nederlandse journalisten bij elkaar hierover (tenzij Karskens zich ermee gaat bemoeien).