Pushing Ice - Alastair Reynolds
Sep 8th, 2008 by marbel
Een op zichzelf staand SF boek. Niet heel vlot leesbaar, wel heel spannend. Bella Lind is de kapitein van een ruimteschip dat het ijs uit ateroïden mijnt. Op een van haar vluchten gebeurt er iets heel onwaarschijnlijks: Janus, één van de manen van saturnus, verlaat zijn baan en vliegt weg. Haar schip is het enige schip in de omgeving en na rijp beraad besluiten ze om de maan te volgen en te kijken wat ze kunnen leren. Ook al hebben ze niet veel tijd, omdat ze door met name de brandstof limieten maar maximaal 5 dagen op Janus kunnen exploreren.
De hoofd-ingenieur, Svetlana, bespeurt een lichte afwijking in haar gegevens en denkt dat de aarde ze beduvelt; Er is minder brandstof dan ze denken en ze kunnen wel hun gegevens sturen maar nooit meer terugkomen. Is Svetlana paranoïde? Zijn er andere dingen aan de hand? Wat is eigenlijk het doel van Janos en waar gaan ze heen?
De vlucht gaat verder en sneller dan ze denken en dat leidt tot zware omstandigheden. Zullen ze overleven? Hoe vergaat het de aarde ondertussen? Welke facties ontstaan er op het schip en zal de menselijke kolonie dat overleven? Komen ze buitenaardse levensvormen tegen en zouden die dat vriendelijk zijn of juist niet?
Een boek met een feltelijke basis (je merkt dat Reynolds astronoom is die lang voor ESA heeft gewerkt). Spannend en goed geschreven, al blijven de karakters wat onderontwikkeld. je kunt je nooit echt met iemand vereenzelvigen en hebt niet zo heel veel sympathie voor de belangrijkste karakters. Tegelijkertijd wil je wel het antwoord weten op alle vragen die tijdens het lezen opkomen en is het moeilijk om het boek weg te leggen. Aanrader voor de liefhebber van de wat techniser SF.
