marbelous

Een moeilijk boek om te beschrijven vind ik. Het is wat droog geschreven maar dat weerhoudt je er niet van om binnen de kortste keren gegrepen te worden door de personage’s en moeite te hebben om het boek weg te leggen. Ik heb het gisteren uitgelezen en er vannacht van gedroomd, dus daaraan kun je aflezen dat het een intrigerend boek moet zijn.

Henry heeft een genetische afwijking waardoor hij tijdreiziger wordt. Hoewel hij gaat herkennen in welke omstandigheden de kans groter is of juist minder groot heeft hij verder geen enkele invloed op wanneer hij verdwijnt of waar hij terecht komt. Hij verdwijnt ergens met achterlating van alles behalve zijn eigen lichaam en komt ergens anders terecht, naakt en hongerig. Om te overleven moet hij dus leren stelen, inbreken, vechten en hollen - hij heeft immers geen idee in wat voor soort omgeving hij verschijnt. Het enige voordeel is dat hij soms zichzelf te hulp kan schieten - hij kan niets veranderen in de tijd en zichzelf dus niet in gevaar brengen door ontmoetingen.

Henry en Clare zijn elkaars grote liefde. Clare ontmoet Henry als ze zes is en Henry 36, Henry ontmoet Clare als Clare 20 is en hij 28. Dat geeft al aan hoe ingewikkeld hun leven is. Het boek beschrijft gebeurtenissen en dagen als een soort dagboek, afwisselend vanuit Henry’s en vanuit Clares positie geschreven. Waarbij ze alletwee soms meer weten over de ander; Henry door het tijdreizen en Clare omdat ze oudere Henry’s heeft ontmoet. De lezer leert ze alletwee steeds beter kennen; wie ze zijn, hun familie, hoe ze opgegroeid zijn en wat ze mee hebben gemaakt.

Het boek gaat over hoe ingewikkeld het leven is voor iemand met “chrono-displacement”, zowel voor degene die eraan lijdt als voor de mensen die van hem of haar houden. Maar het gaat ook over hoeveel Clare en Henry van elkaar houden en pragmatisch proberen hun leven eromheen in te richten. Een mooi boek over een fascinerend gegeven.