The dancers at the end of time – Michael Moorcock

Op aanraden van Niek eens een oud boek van Tim uit de kast gepakt om te kijken of deze schrijver beviel. Na lezing denk ik dat het niet helemaal meer mijn stijl is, maar ik kan wel zien hoe je ervan kan genieten als de stijl je aanspreekt. Het deed mij erg denken aan Jack Vance, daar ben ik een periode helemaal dol op geweest maar die spreekt me nu ook wat minder aan als ik hem weer eens herlees.

Hij heeft een erg barok taalgebruik en een levendige verbeelding. De wereld die hij schetst zit vol absurdistische vondsten die hij bijna uittekent in bloemrijke beschrijvingen. Tegelijkertijd blijven zijn karakters wat stereotiep, ze worden geschetst maar niet uitgekristalliseerd of verdiept.

In dit boek beginnen we bij het einde der tijden. Jhered Carnelian is de enige mens die nog echt “geboren” is in een wereld waar niemand sterft zonder gelijk weer tot leven gewekt te worden en waarin het mogelijk is om alles te scheppen dat in je opkomt. De mensen leven eigenlijk voor het ogenblik en hebben geen ontdekkingsdrift meer. Het enige dat telt is weer een nieuwe manier vinden om verveling te stoppen, een nieuwe ervaring opdoen, een nieuwe creatie maken of een nieuw gevoel krijgen. Mensen lijken vooral oppervlakkig te zijn, zonder morele begrenzingen en zonder ander doel dan zichzelf en de samenleving te vermaken. Tijdreizigers zijn de normaalste zaak van de wereld, al kun je volgens de heersende theorieën uiteindelijk alleen vooruit gaan. Buitenaardse wezens komen ook wel eens langs, maar niemand vind ze echt interessant.

Dan komt Jhered Amelia Underwood tegen, een getrouwde jonge vrouw die afkomstig is uit 1896. Hij wordt verliefd en probeert zich aan te passen. Er volgen wat tijdreizen en avonturen die amusant zijn maar waarbij ik de grappen vaak wat obligaat vind. Toch blijft het verhaal wel pakken en heb ik het met plezier uitgelezen. Het onderliggende thema van ‘zingeving’ komt wel aan de orde, maar overheerst niet.

Aardig boek, voor Vance liefhebbers een aanrader denk ik.