V for Vendetta

Posted by marbel on Wednesday 9/8/2006 in film |

Het is moeilijk om een beoordeling te geven, omdat er twee dingen zijn die je kunt beoordelen. Enerzijds kun je het hebben over de film, anderzijds kun je het hebben over de verfilming – en hoe goed het verhaal in het boek is overgenomen.

De film als film is leuk. Mooi gedaan, goed uitgewerkt verhaal, spannend en je hebt het idee dat er ook nog een boodschap inzit. Vooral een anti-Bush boodschap denk ik trouwens, want het gaat over een godsdienstige idioot die tijdens verkiezingen de macht kreeg doordat hij een gemeenschappelijke vijand creëerde en zich toen steeds meer macht toe-eigende en steeds meer burgerrechten wegnam.

Als verfilming is het een verschrikking. De hele essentie van het boek, het hele idee erachter, is weggelaten. Het is nu een mooi verhaal over in opstand komen tegen de verschrikkelijke dictator. Waar het in het boek om gaat is dat die dictator aan de macht komt omdat mensen onverschillig zijn, zich veilig willen voelen en een ander de macht *geven*. Is anarchie beter dan fascisme? Als je in opstand komt tegen de knechting hoe ver mag je dan gaan, welke middelen mag je gebruiken, wie mag je opofferen? In de film is V een persoon die ons allen symboliseert en opzweept in de strijd tegen onderdrukking. In het boek is V een ideaal dat door verschillende mensen kan worden belichaamt. Iedereen kan kiezen of hij bij de makke schapen wil horen, die veiligheid verkiezen boven vrijheid, of bij de V’s van deze wereld die vrijheid kiezen boven regels. Onschuldige slachtoffers vallen er bij beide kanten – bij de regering omdat ze zich NIET conformeren, bij de anarchisten omdat ze zich WEL conformeren. V is een teken dat je ergens voor staat. In de film is V een masker om jezelf achter te verbergen – de scene op het eind waar iedereen een V masker op heeft zodat ze onherkenbaar zijn geeft dat eigenlijk het mooiste weer.

Het boek wil je aan het denken zetten over bepaalde dingen – de film heeft het verhaal overgenomen maar bijna alles dat je aan het denken zet weggehaald.

En ik moest er ook om grimlachen dat ze zijdelings toch de US erbij moeten betrekken. In het boek wordt dat niet genoemd, het is een helemaal Brits boek. Maar in de film wordt er een paar keer naar gerefereerd. Ik zie dan in gedachten een groep mensen bij elkaar zitten om te bedenken hoe ze ervoor kunnen zorgen dat de film goed aanslaat bij het grote (Amerikaanse) publiek. “Weet je wat, we gooien er een soort omgekeerde Boston thea party tegenaan, en dan laten we op tv nog een keer zien dat de States er nog wel zijn maar een burgeroorlog hebben, dan voelen ze de connectie nog.”

 

Copyright © 2004-2022 marbelous All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.5, from BuyNowShop.com.