marbelous

Dit weekend hebben we de rapporten van de kinderen weer kunnen bewonderen. De oudste (groep 4) heeft een rapport met een deel cijfers, een deel “voldoende/ruim voldoende/ goed” beoordelingen en de resultaten van de CITO toets. Eerlijk gezegd roept zo’n rapport meer vragen op dan dat het beantwoordt. Wanneer het cijfer, wanneer de omschrijving, welke criteria worden gebruikt, wat is het doel van het rapport?

Zo heeft hij een 6 voor rekenen (zijn laagste cijfer, dus we maken ons niet ongerust of zo ). Maar hij heeft geen toetsen gemaakt waar cijfers voor worden gegeven. En hij heeft wel CITO toetsen gemaakt volgens het rapport, en schoort daar bovengemiddeld bij. Navragen bij de juf leert dat hij de CITO toetsen op A niveau heeft gemaakt, dat ze voor kennisvakken omschrijvingen gebruiken en voor taal/rekenen cijfers. Het cijfer voor rekenen is echter niet zo hoog omdat de werkhouding van de oudste zo slecht is. Oftewel; blijkbaar is hij goed in rekenen maar hoeft dat in het cijfer niet tot uitdrukking te komen??
Voor lezen hetzelfde: hij zit nu in AVI 5 en dat verbaast ons omdat hij veel hoger dat dat leest thuis. Op school leest hij ook hoger en beter volgens de voorleesmoeder, en op zijn rapport heeft hij een 8+ voor lezen. Navraag leert ons dat het inschalen niet gebeurd op grond van de boeken die het kind leest en snapt, maar op grond van het voorlezen binnen een bepaalde tijd. De oudste heeft de neiging om tijdens het voorlezen steeds zachter te gaan spreken en voor zichzelf te gaan lezen, dus komt hij op de CITO toets op dat niveau uit. En aangezien ze op niveau 4 horen te zitten is dat nog steeds een 8 waard, ook al omdat hij laat merken boeken die geen AVI niveau meer hebben te kunnen lezen - zegt de juf.

Kortom: ik snap eigenlijk niet wat die rapporten moeten communiceren, welk algemeen nut ermee gedient wordt en wat ik daar als ouder nu precies mee moet.

De middelste zit in groep 2 (de vroegere kleuterschool) en krijgt nog geen rapporten maar wel CITO toetsen. Hij scoorde 1 toets gemiddeld (C) en 1 toets onder gemiddeld (D). De juf legt uit dat hij een aantal vragen van de toets gewoon niet heeft beantwoord omdat hij wegdroomde, dat hij het eigenlijk allemaal makkelijk kan dus dat ze niets hoeven te doen om hem voor de herkansing (jaja, onvoldoendes moeten worden ingehaald, ook op de kleuterschool…) bij te scholen.

We hebben ook met de ouders van de kinderen de CITO testen doorgelopen, om een indruk te krijgen van wat de kinderen moeten doen. Juf is niet onverdeeld gelukkig met het toetssysteem en nadat ik de toetsen had bekeken snap ik nog wat beter waarom. De kwaliteit is eerlijk gezegd uitermate bedroevend, de tekeningen zijn niet goed en de vragen zijn voor een groot deel onduidelijk en ambivalent. Voorbeeldje: Bij passieve woordenschat moet het kind het juiste plaatje onderstrepen bij het woord dat juf voorleest. Juf leest ‘caravan’ en dan staat er een simpel plaatje van een tent, een auto, een woonwagen en een caravan. Mijn kind kent van de camping alleen sta-caravans, dus waar denk je dat die een streep onder zet? Juf leest “raken” en daar staan vier plaatjes. Op eentje gooit een kind een bal tegen de muur en op een andere gooit een kind met een bowlingbal alle kegels om. Voor mij is dat alletwee raak - en voor veel kinderen blijkbaar ook. Zo zijn er heel veel voorbeelden van vragen die niet echt duidelijk zijn.

Voor een gestandaardiseerd landelijk toetssysteem moet ik zeggen dat de kwaliteit echt bedroevend is. En na het doornemen van de resultaten en rapporten van mijn kids weet ik eigenlijk nog steeds niet goed hoe ze het doen in de klas…