Hoewel mensen weten dat status, macht en aanzien belangrijk zijn heeft men toch vaak het gevoel dat meer geld tot betere prestaties moet leiden. Ik weet zeker dat ik bij de komende WK voetbal diverse keren zal horen dat die voetballers voor al dat geld toch beter hun best hadden moeten doen, of iets dat daarop neerkomt. De enorme bonuscultuur die door de financiële crisis in het voetlicht is gezet is daar ook weer een duidelijk voorbeeld van.
Zelf ben ik in het verleden verkoper geweest en mijn baas moest destijds smakelijk lachen om een verkoper die blijkens de psychologische testen niet gemotiveerd werd door financiële extra’s. Dat is misschien ook wat vreemd in een beroep waar een groot deel van je inkomen uit provisie bestaat, maar ik weet ook dat ik bij lange na niet de enige was die harder liep omdat je hart bij het product of de oplossing lag, niet omdat daar een bonus aan vast zat. Die was achteraf gewoon mooi meegenomen.
Daarom spreekt het verhaal in deze video, over wat mensen motiveert, me ook heel erg aan. Dit is eigenlijk een voorproefje, een samenvatting van 11 minuten die ook nog eens geweldig is om naar te kijken. Maar als je net zo enthousiast word als ik is er ook een Ted-talk van een uur die overal nog uitgebreider op ingaat.
Ik kwam hem op twitter en facebook al tegen bij mensen, maar vind hem goed genoeg om ook hier nog eens herhaald te worden. Stephen Fry vertelt waarom de Katholieke Kerk géén ‘force for good’ is.
Via Martijn een door moslima’s geschreven supportliedje. Hij gaat er wat uitgebreider op in, maar wat mij vooral opvalt is dat een liedje waarin gezegd wordt dat je ieder in zijn waarde moet laten, inclusief eigen religieuze symbolen en heilige boeken, wordt gezien als PRO-hoofddoek.
Sterker nog: Ik zou zelf ook geneigd zijn om het zo te beschrijven. Terwijl nergens wordt gezegd of wordt geïmpliceerd dat het beter is om er eentje te dragen, de boodschap is meer dat het je nergens in beperkt en je nog steeds dokter kunt worden of vechtsporten mag doen. Da’s eigenlijk vreemd, dat niet afkeuren blijkbaar al meteen als ‘pro’ voelt.
Het viel me des te meer op omdat ik vorige week nog gereageerd had op een blogpost van pvda-er Marcel Duyvestijn, op allochtonenweblog. Hij vroeg zich af waarom de feministen niet meer ageerden tegen de hoofddoek. Mijn antwoord was vrij uitgebreid, dus werd er een aparte post van gemaakt waarbij Ewoud het samenvatte onder de titel “Het zijn vooral witte mannen die zich druk maken om de hoofddoek”.
Op twitter heb ik nog wel een enkele opmerking gemaakt tegen hem (@liefdevollid), ook al omdat hij Ayaan Hirsi Ali blijkbaar een rooie vrouw vindt, maar een echte discussie is daar niet van gekomen. Ik blijf me dus verbaasd afvragen waarom mensen zich zo druk maken om een hoofddoek. Alsof al die gehoofddoekde dames een slechtere invloed hebben op onze samenleving dan de groep agressieve jongens die, zoals de toepasselijke Nederlandse uitdrukking luidt, ‘van god los’ zijn.
Gisteravond keken we met het hele gezin Buffy the Vampire Slayer. Een aflevering waarin iemand behekste halloween kostuums verkocht waardoor mensen die zich daarmee verkleed hadden echt in dat personage veranderden. Buffy werd een hulpeloze jonkvrouwe, Willow een geest en Xander een goedgetrainde soldaat.
Op weg naar boven verzuchtte Falco later dat hij ook wel zoiets wilde meemaken, en dat hij dan wel verkleed wilde zijn als een god. Waarop Matthijs terugkwam met: En ik als de moeder van god! “God, ruim meteen je wereld op!”.
Geweldige clip! Met dank aan Neil Gaiman die me erop wees: Een clip die alle nerds en/of Wallace & Grommit liefhebbers van 3 minuten grote lol zal voorzien!
Ik heb geen SP gestemd en denk niet dat ik dat snel zou doen. Maar ik vind het wel fijn dat verschillende kanten van onze samenleving een stem hebben en invloed uit kunnen oefenen, dus ik zou niet willen dat er geen SP meer was
Agnes Kant had een moeilijke taak. En daar heeft ze zich vol overgave op gestort. Maar iedereen moet ‘het vak’ eerst leren. Er waren punten waar ze het slecht op deed. De grappen over hard spreken waren terecht, en de formuleringen hadden soms beter gekund. Maar het is ook een vak dat je moet leren, waar iedereen eerst een paar keer nat gaat. Zowel Agnes als de SP waren er beter bij gediend geweest als Agnes de tijd had genomen/gekregen om te groeien en bij te stellen, in plaats van in haar eentje de verantwoordelijkheid te nemen en uit alle openbaarheid te treden. Juist bij vrouwen kost het ‘jan publiek’ vaak meer tijd om te wennen, om ze op eigen merites te beoordelen. Die tijd goed doorkomen is een extra hindernis, helemaal voor vrouwen die commentaar al snel voelen als een persoonlijke aanval. Dus vind ik het jammer dat Agnes het politieke strijdtoneel verlaat, ik had haar liever zien groeien en rijpen, om zo meer invloed te kunnen uitoefenen en een grotere rol te spelen.
Nog even een (AVRO-)testje gedaan, zo vlak voor de verkiezingen. Niet dat ik er echt iets mee doe, da’s meer voor de landelijke verkiezingen in juni – straks ga ik nog even de programma’s lokaal nakijken om te zien wie mijn stad groen, bereikbaar en plezierig wil houden. Maar testjes zijn altijd leuk, toch? Afijn, ik ben dus 28% rechts:
Je bent duidelijk niet rechts. Rechtse opvattingen staan je waarschijnlijk zelfs flink tegen. Toch gaan economisch links en cultureel rechts of conservatisme soms prima samen. Zelfs jij kan op een van de verschillende blokken een duidelijk rechtse uitslag hebben.
Jouw deelscores zijn:
ECONOMIE:
20 van maximaal 40 punten.
Wat betreft de centen en de overheid ben je niet uitgesproken links of rechts. Je wilt dat de overheid iets te zeggen heeft over de verdeling van welvaart, maar dat moet niet te ver gaan. Je voelt je aardig thuis in ons Poldermodel!
CONSERVATISME:
0 van maximaal 40 punten.
Je bent progressief; de wereld kan volgens jou zoveel beter, vooruitgang drijft jou. Je hebt niet alleen niets met traditionele opvattingen en gebruiken, ze staan je zelfs tegen en er mag vergaand gestreden worden om ze uit te bannen en dat maakt je lekker links.
IDENTITEIT:
0 van maximaal 40 punten.
Je accepteert niet alleen dat we als klein Nederland in een geglobaliseerde wereld leven, je viert het zelfs! Culturele diversiteit is altijd positief. ‘Mens zijn’ komt bij jou voor ‘Nederlander zijn’. Je bent een linkse globalist en Nederland is voor jou meer dan molens en tulpen!
LIFESTYLE:
25 van maximaal 40 punten.
Een beetje comfortabel leven vind je belangrijk, maar je sluit je ogen niet helemaal voor immateriële zaken zoals kunst en het milieu. Het geld daarvoor moet echter wél eerst verdiend worden. Je combineert vanuit het midden links met rechts; Je bent groen en welvarend en geniet met mate!
De zwarte hond is van ons, en alledrie de jongetjes ook. Buiten op ons pleintje werd vanmiddag inene alles wit en daar moest natuurlijk in gespeeld worden. Op de achtergrond zie je nog de grote kerstboom die we ieder jaar met zijn allen kopen.
Nu de USA een gekleurde president heeft is het weer een actueel onderwerp; discriminatie op huidskleur en waarom die in bepaalde landen en tijden erger is dan elders. Een van de leuke dingen van internet is dat je en discussie ergens over kan hebben en dan gelijk de feiten kan gaan opzoeken, wat soms tot verrassende ontdekkingen leidt.
Is het ergens niet enorm ironisch dat de eerste kleurlingen in Amerika werden gezien als contractarbeiders (indentured servants) die na een aantal jaren hun vrijheid herkregen en dat een van deze zwarte kolonisten in een rechtzaak voor elkaar kreeg dat zijn zwarte arbeider de eerste offiële slaaf van Amerika werd?
Ik wist niet dat wij in Nederland de eerste zwarte dominee hadden begin achttiende eeuw. Ik was ook verrast te lezen dat we al in 1903 een zwarte minister hadden. Tegelijkertijd weet ik uit mijn jeugdjaren dat Surinamers erg gediscrimineerd werden in Nederland.
Daarom kocht ik het boek ‘de eerste neger’ van Rudie Kagie. Daarin beschrijft hij de ervaringen van deze bevolkingsgroep in Nederland, van eeuwen gezien worden als bezienswaardigheid en exotisch tot de discriminatie eind vorige eeuw en stipt nog net aan dat de discriminatie zich nu heeft verplaatst naar bevolkingsgroepen die zich nog weer later in grote getalen in Nederland hebben gevestigd.
Hij bespreekt vooral de levens van een aantal bekendere figuren, maar blijft wat mij betreft erg oppervlakkig en springt nogal van de hak op de tak. Het is grappig en confronterend om te lezen over hoe alle Surinamers hier muzikant of bokser werden omdat het stereotype voorschreef dat ze daar goed in waren. Hoe zwarter hoe beter; lichtgekleurde Surinamers hadden het zwaarder in hun muzikale en/of sportieve loopbaan. Maar je gaat je niet echt inleven, het boek boeit niet echt.
Ik vind het een interessant onderwerp en dus interessant om te lezen. Als een opeenvolging van anecdotes en verhalen is het een aardig boek en het geeft wel een duidelijker beeld dan ik daarvoor had. De stijl is vlot en makkelijk leesbaar. Maar analyse en conclusies zijn nauwelijks aanwezig en het blijft een afstandelijk verhaal.
